خیال بافی چوپان

چوپانی هر روز مزد چوپانی خود را از صاحب گله، ظرفی روغن می گرفت و روغن ها را در کوزه ای که بالای سرش آویزان کرده بود، می ریخت.
شبی غرق در خیالات خود تصور کرد که کوزه از روغن پر شده و او می برد بازار و می فروشد، و با پول آن برای خودش گوسفند می خرد، گوسفندهایش زادوولد می کنند و گلّه می شوند و او روغن گوسفند هایش را می فروشد و آقای خودش می شود. بعد زن می گیرد و بچه دار می شود و اگر بچه اش شیطنت کرد، با همین چویدست ادبش می کند و درد حالی که در خیال خود مشغول ادب کردن بچه شیطانش بود، چوبدست را بلند کرد و چوبدست ناغافل خورد به کوزه روغن آویزان بر سقف و همه روغن بر سر و روی و لباس چوپان نگون بخت ریخت و همه نتایج و مزد چندماه کارش از بین رفت.

این داستان که به زبان ساده مرز بین خیال بافی منفی و رویای مثبت را نشان می دهد و زیان های خیال بافی را با زبان داستان روایت می کند را «المنفلوطی» ادیب مصری به شکل بالا نقل می کند. اما در «کلیله و دمنه» هم با همین مضمون اما به شکل دیگری آمده است که بازرگانی که کارش تجارت روغن بود هر روز به درویش همسایه اش یک ظرف روغن می داد و درویش با روغن های جمع شده چنین خیال بافی کرد.

می توان رویای مثبت برای موفقیت داشت و برای رسیدن به آن برنامه ریزی و تلاش کرد و موفق هم شد.
در نقطه مقابل آن خیال بافی، می تواند دام و تله ای پیش روی انسان باشد که همین داشته های موقت امروز را هم از آدم بگیرد.
موفقیت علاوه بر ذهن مثبت؛ نقشه راه و برنامه دقیق و تلاش درست هم می خواهد

.